CARTAS DENDE O FRENTE

Como outros anos xa chegaron  as nosas cartas: soldados, franceses, ingleses,  rusos ou alemán contan as súas angustias e preocupacións dende as trincheiras;  esposas, nais, irmáns deixan ver os seu medos, as esperanzas e tamén as novidades da retagarda. Para ler máis pincha abaixo

(Cartas de 1º de BAC curso 2016-2017)

                                                    Essen (Alemaña) 29 de decembro de 1916

  Querido fillo:

  Teño unha mestura de sensacións ao ler a túa carta que non son quen de explicar: alegría ao ter noticias túas, tristeza ao ver que perdín ao meu irmán Adelfried e un medo terrible a que che pase o mesmo a ti. Só o feito de imaxinar o corpo sen vida do meu irmanciño empapado, rodeado de ratas e piollos,dáme arrepío.

  Disme que esperas que eu teña mellores noticias que darche pero aquí tampouco estamos moi ben. Esta casa pese o seu reducido tamaño, fáiseme demasiado grande e fría ao estar sós teu avó e eu. Él cada día está peor. As colleitas de patacas estanse a perder e tentamos combatir a fame comendo nabos, mais estes non nos alimentan do mesmo xeito.Tampouco temos carbón para poder quentarnos neste frío inverno. Todo isto estalle causando a teu avó a perda das poucas forzas que tiña. Eu comecei a traballar na fábrica de armamentos Krupp. Alí fixen moi boas migas cunha muller máis ou menos da miña idade. Chámase Dagna e xa leva bastante tempo na fábrica polo que me axuda moito. Estou moi preocupada por ela porque ultimamente ten unhas manchas de cor amarela na pel e non respira con normalidade.

  Por aquí a radio e o periódico dan conta das vosa situación na fronte. De feito nestes últimos meses informaban da batalla do Somme, da que ti tamén me falas na túa carta.Neste sobre mándoche a única foto que teño, para que lembres que sempre estou ao teu carón. Todas as noites rezo e rezarei para que volvas á casa san. Non quero que se derrame máis sangue do meu sangue nesas malditas trincheiras.

Escríbeme de novo en canto poidas. Un bico enorme e apertas da túa nai.

CARTAS DENDE O FRENTE

Agora que xa sabemos moitas cousas sobre a primeira guerra Mundial imos imaxinar que somos un soldado do fronte, unha mullar na retaguardia, unha nai, pai, irmá... dun soldado do fronte, podedes ser de Francia, Inglaterra, Alemaña, Rusia...

Ponte dacordo cun compañeiro ou unha compañeira, escolle un rol e escríbelle unha carta. Procura que a carta sexa creible, que recolla vivencias, feitos da guerra no fronte e na retaguardia (se recolles algún feito concreto terá máis verosimilitude). Recorda que se a a carta vai polo conduto oficial  hai cousas que poden ser censuradas. Ten en conta tamén o estilo, vocabulario e costumes da época que non son as mesmas que as de hoxe.

Consulta a páxina sobre a Primeira Guerra Mundial do periódico o Mundo, onde atoparás información interesante e cartas auténticas. Fíxate sobre todo na sección de vivencias (nos tres primeiros apartados) ou na de imprescindibles (ver detalles e curiosidades). 

Se precisas máis fíxate como o fixeron outros anos: pincha aquí 

Podes ver este pequeno documental (e outros mesmo  neste blog).

REVOLUCIÓN INDUSTRIAL

ASESINATO SARAJEVO

1ª GUERRA MUNDIAL

Neste Vídeo do profesor José MaríaHercal tedes una boa explicación da Primeira Guerra Mundial. As suas causa, desenvolveento e consecuencias.

FORDISMO

Contesta as preguntas despois de ver o vídeo

Que novidades aporta ford ao traballo nas fábricas? Que pretendía con isto? 

Cres que o sistema de Ford foi aplicado a outros sectores ademais do autobil?

Como afactou aos traballadores?

SEGUNDA GUERRA MUNDIAL

PERIODO DE ENTREGUERRAS

LECTURAS

TÍTULO: SIN DESTINO

AUTOR: IMRE KERTÉSZ
Comentarios de Tania Forja e Cintia Iglesias de 1º BAC

LECTURAS

TÍTULO: SIN DESTINO

AUTOR: IMRE KERTÉSZ

Sin destino trasládanos á Hungría de 1944, na cal un rapaz xudeu de quince anos é deportado a un campo de concentración nazi e tense que enfrontar a unha situación completamente nova para el.

Ata aquí Sin destino semella unha historia máis na que algún supervivente ao holocausto nos conta en primeira persoa, ou a través dun personaxe que o representa, as calamidades alí vividas. Por unha banda isto é certo, Imre Kertész cóntanos a súa historia a través da personaxe de Gyürgy Küves, pero o que chama a atención dende o minuto un da obra é a actitude do protagonista. Nun principio vemos a un rapaz perdido, ao cal todo lle parecía estraño e a veces mesmo indiferente, dende a marcha de seu pai para un campo de traballo, ata o feito de acabar indo el para un. Para o noso protagonista, todo tiña un aspecto positivo e o seu principal obxectivo dentro dos distintos campos de concentración nos que estivo era o de ser un bo preso.

Ao longo da obra vamos vendo a realidade dos campos con todo tipo de detalle, e como o azar alí podía salvarche a vida ou mandarte a unha morte segura. Vemos tamén como o noso protagonista vai cambiando tanto física como mentalmente. O paso dos días, as malas condicións, a falta de alimentos e de descanso, o traballo esgotador... eran os factores claves para o declive de calquera ser humano que alí vivise ou máis ben sobrevivise.

No campo mental, o protagonista pasou de ser un inmaturo adolescente, o cal vivía indiferente ao que pasaba ao seu redor; a ser, en tan só un ano que viviu alí, un rapaz cunha madurez impropia para a súa idade. Co cal nesta obra, podemos ir vendo unha evolución a pasos axigantados dun rapaz ao que a súa vida mudou de forma radical nun, como xa dixen, curto período de tempo.

Así e todo, Imre mostra neste libro unha positividade impropia de libros como estes, nos cales, a veces, mesmo priman máis os feitos que os sentimentos dos personaxes. Baixo o meu punto de vista, en Sin destino os feitos son contados e os sentimentos mostrados sen ningún tipo de censura, e somos partícipes do que o protagonista ve, sinte e pensa en todo momento.

Coido que todo aquel que estea agora a ler isto debería buscar este libro na súa biblioteca e deixarse somerxer nunha das múltiples historias vividas durante o holocausto. Que se agarre forte as mans de Gyürgy e viaxen no tempo para vivir, case en primeira persoa, o que alí sucedeu.

Tania Forja. 1º BAC

Se queres máis información sobre o libro pincha aquí

Para saber máis sobre o tema podes consultar o blog da biblioteca onde poderás atopar enlaces a páxinas web, libros e películas sobre o holocausto