miércoles, 25 de febrero de 2015

CARTAS DENDE O FRENTE

Meterse na pel dos homes e mulleres que viviron  A Gran Guerra. Isto foi a que fixemos de Historia de 1º de BAC en clase para escribir estas cartas entre soldados e as súas mulleres, noivas nais irmás. Aquí teses algunhas. Podes ver cartas orixinais aquí

Leedes (Inglaterra), 7 de Diciembre de 1916

¿Qué tal está? Espero que no le hayan herido. Me preocupa  que no esté bien alimentado, aunque la situación aquí tampoco es muy buena.
Yo estoy algo nerviosa y preocupada. No sé como tomará la noticia que le voy a dar. Espero que no le parezca mal pero las facturas se acumulan y la casa necesita arreglos, porque apenas se mantiene en pie. Mamá y la abuela ya no saben de dónde sacar el dinero. Mañana empiezo a trabajar en la Fábrica Nacional de Barnbow, que está cerca de nuestro pueblo, haciendo municiones para los soldados que estáis en el frente. Sé que soy demasiado joven, pero voy a sustituir a una de las muchas mujeres que murieron en la explosión que hubo en esa fábrica.
No le voy a ocultar que siento miedo, pero la necesidad me obliga a trabajar.
La abuela pregunta por el tío Tom. Hace mucho tiempo que no nos escribe. La falta de noticias por aquí es peor que saber la verdad. Cuéntanosla.
A veces podemos leer en el periódico y sabemos de vuestras victorias. Eso nos da mucha fe y esperanza. Pensamos que hay cada vez más posibilidades de que lleguéis pronto a casa, a pesar de esas noticias tan duras que causan los gases tóxicos.
Espero recibir su carta lo más pronto posible. Cuídese mucho papá. Un abrazo. Te quiero.

P.D. Otra Navidad más sin usted pero su recuerdo estará con nosotras. Piensa que tu familia está con usted en las trincheras. No lo olvide.
Iciar 1º BAC
         Querida hija:
Estoy bastante bien dentro de lo que se puede estar en una guerra. La comida no es como la de casa, pero no me quejo.
Si no te quedaba otro remedio, claro que tenías que ponerte a trabajar, sabes que preferiría que estudiases, pero lo primero es lo primero. Has tomado la decisión más correcta al respecto.
Yo también tengo miedo a lo que pueda sucederte.
Quiero que sepáis que el tío Tom está bien, pasamos bastante tiempo juntos, no le he oído hablar de que llegaran cartas vuestras.
Espero llegar lo más pronto posible a casa, a pesar de las miles de bajas, la guerra no va mal de nuestro bando.
Te deseo suerte en tu nuevo trabajo, espero que mejore vuestra situación. Desde aquí os mandamos recuerdos el tío Tom y yo. Otro abrazo. Os quiero. Cada vez que dispare me acordaré de todas vosotras.

JAVIER PRIETO 1º BAC

5 de agosto de 1916
Querido irmán:
Nin te imaxinas a alegría que levamos ao recibir a túa carta e saber que estás, dentro do posible, ben. Dende que a tiven na miña man coido que a lin decenas de veces e cada vez que o fixen o mesmo calafrío recorreu o meu corpo ao dicirme que morreron tantos dos teus compañeiros… como puidemos chegar ata aquí?
Aquí, a dicir verdade, aínda que os bombardeos están lonxe de nós as condicións non son as mellores. Cando recibas esta carta fíxate no remite e verás que a dirección non é a mesma… a vida na nosa casiña no campo xa era insostible, as colleitas deste ano foron practicamente nulas e non tíñamos o suficiente para comer polo que decidimos coller as poucas cousas que temos e mudarnos a cidade.
Na cidade a vida é completamente diferente... mamá e eu xa atopamos traballo nunha fábrica metalúrxica que agora se dedica unicamente a fabricar armas, o traballo é moi duro pero non nos queda outra. Cada vez que sosteño nas miñas mans unha desas armas mortíferas non podo evitar pensar en ti e no que un simple xesto che podería facer.
Debo contarche tamén o preocupada que estou por mamá, xa sabes que dende a morte de papá está moi triste, pero dende que te fuches, parece un morto vivinte, non come, non fala, non ten forzas para nada… xa non sei que facer, xa esquecín a última vez que sorriu, a dicir verdade, tampouco recordo a última vez que o fixen eu.
Con todo isto só quero que saibas que nós seguimos aquí loitando, e se mamá non ten forzas eu  loitarei polas dúas para saír a diante, para que cando volvas, porque sei que o vas facer,  nos encontres aquí.
Só che pido que te andes con ollo, que non arrisques a túa vida se non é necesario, soa irónico estando nunha guerra, pero cada vez estou máis convencida de que non hai motivo suficiente para levar a morrer aos homes do teu país.
Ten moito coidado e agardamos con ansia que nos volvas escribir, pero faino só se estás seguro de que non che vai pasar nada, xa estás arriscando a túa vida nas trincheiras como para que morras por escribir unha carta a túa familia. Non esquezas que estamos aquí e que te queremos moito.

Bicos e apertas de túa irmá.
Tania 1º bac



jueves, 2 de mayo de 2013

LECTURAS VOLUNTARIAS


TÍTULO: El lector
AUTOR: Bernhard Schlink
EDITORIAL: Anagrama

         Michael Berg es un chico de quince años, un día al regresar a casa del colegio se encuentra mal y empieza a vomitar. Rápidamente acude a ayudarlo una mujer la cual lo lleva a su casa para limpiarlo, la mujer se llama Hanna, es revisora de tranvía y tiene treinta y seis años. Inician una relación amorosa en secreto. El chico era muy mal estudiante y Hanna le dice que si no estudia se dejarán de ver, así que no se lo piensa dos veces y se pone a estudiar todos los días después de verla. Sus encuentros comienzan con Michael leyendo en alto un trozo de diferentes libros. Durante varias semanas siguieron con sus relaciones sexuales y sus lecturas apasionadas hasta que un día la mujer desaparece sin dejar rastro.
         Siete años después Michael es un estudiante de Derecho y acude al juicio contra cinco mujeres acusadas de crímenes de guerra nazis, especialmente de un incendio ocurrido en una iglesia donde en el interior estaban unas judías del campo de concentración del que eran guardianas. Entre esas mujeres estaba Hanna por la cual ya sólo sentía cariño debido a su desaparición años antes.
         Ocho años después de que Hanna entrara en la cárcel el chico decide gravarle cintas leyéndole libros de Schiller, Goethe, Tolstói… Para su sorpresa la mujer le responde con una pequeña carta, había aprendido a escribir. Siguieron así diez años más, el le enviaba las cintas y ella le respondía con cortas cartas. Un día le directora del centro penitenciario le dice que con 18 años de cárcel van a poner a Hanna en libertad por buena conducta.
                   Este libro consta de tres partes donde la primera habla del romance entre Hanna y Michael, el segundo sobre el juicio, y el tercero el desenlace. El libro no profundiza mucho en el tema pero habla de los campos de concentración en especial los de mujeres ya que una de las protagonistas era guardiana de uno de ellos, habla de los nazis. La parte histórica se cuenta bajo el punto de vista de Hanna, guardiana de uno de los campos de exterminio y desde el punto de vista de una madre e hija judías supervivientes del incendio que mató a muchas prisioneras.

En esta obra aparecen muy pocos personajes, destacan Michael y Hanna. El personaje que más me gustó fue Michael que en la primera parte se muestra como un chico inocente, locamente enamorado de una mujer 21 años mayor y que es capaz de hacer cualquier cosa para complacerla. Luego después de unos años ya es un hombre maduro capaz de ayudar en todo lo posible a una persona a la cual tenía en su adolescencia mucho cariño, la persona que le cambió la vida. Me gusta la faceta que desempeña Michael en toda la obra. aunque al final cuando él no le responde las cartas a Hanna me parece que hace el papel de despechado por el abandono sufrido anteriormente.


LUCÍA ROCA 4º A

lunes, 29 de abril de 2013

HOLOCAUSTO



Na páxina do profesor Juan Carlos Doncel páxina tes unha explicación sinxela e clara sobre os campos de concentración e de extermino nazis. Ó final desta páxina tes unha serie de enlaces a pequenos reportaxes con testemuños de sobrevivintes, como o que abre esta entrada, ou sobre o funcionamento dos campos. Ollo!! Algúns teñen imaxes moi duras

Podes consultar tamén a páxina de  Clasehistoria sobre o nazismo e a sobre a súa actuación no campo ideolóxico  (Sigue o enlace pero, OLLO! non te quede coa primeira información, busca no índice da páxina, nos apéndices, etc

Consulta Enciclopedia do Holocausto   do United States memorial Holocaust Museum. Podes ir directamente ao apartado para estudiantes no que atoparás artigos sinxelos  tocan os temas fundamentais de xeito conciso e claro



1-.Busca información sobre o racismo e o antisemitsmo alemán.
 ¿É o antisemitismo un fenómeno exclusivamente do nazismo? ¿Que peculiaridades ten o antisemitismo nazi?
2-.Indica que medidas se tomaron contra os Xudeus antes de aplicar a "Solución Final" ¿Por que cres que a política antisemita se aplicou de forma paulatina?
3-. ¿Que medidas adoptaron contra os xudeus ao iniciarse a guerra?  ¿Que eran os Guetos? ¿que funcións tiñan?
4-. ¿A que chamaban os nazis "Solución final"? Ademais dos campos de exterminos ¿Que outros medios utilizaron para levala a cabo? ¿onde?
5-. Explica a diferencia entre Campo de Concentración e Campo de Exterminio. ¿Cando se poñen en fucionamento os campos de concentración ¿Cando comenzan a funcionar os primeiros Campos de Exterminio?
6-. As victimas dos campos de exterminio
a)    ¿A que grupo social, nacional ou étnico pertenecián as víctimas dos campos? ¿Foron unicamente xudeus ou tamén afectou a outros grupos ¿Cal foi o grupo máis afectado? Indica cifras
b) Todas as victimas foron asasinada en campos de exterminio ou utilzaron os nazis outro procedementos? ¿Cales? ¿Cando e onde? 
7-. ¿Que é un xenocidio? ¿A que chamamos "Holocausto"?
8-. ¿Cres que rematou o antisemitismo coa derrota do nazismo?


Para saber máis podes ir a 
http://biblodiazcastro.blogspot.com/search/label/HOLOCAUSTO 
onde atoparas direccións de páxinas WEB de calidade que tratan o tema, recomendacións de libros e películas

Na biblioteca tes varias novelas, sobre o tema, dende O Neno co pixama a raias, El Lector, La llave de Sara, Sin destino… Tamén tes varias pelis: La vida es bella, El pianista…. E por suposto a imprescindible a Lista de Schindler. Para os que teñades moito interés SOAH de Claude Lanzman (Ollo, no é ficción, dura, moi longa pero impactante)





viernes, 26 de abril de 2013

HIROSHIMA E NAGASAKI

A bomba atómica sobre Hiroshima e Nagasaki
Le os socumentos A e C da páxina 198
  1. Por que se usa a bomba atómica segundo o documento 18? Con que argumentos xustifica o seu uso? Quen é o autor deste documento? Cres que é unha fonte moi obxectiva? Por que?
  2. Segundo o autor do documento 20 cales forn as razóns para usar a bomba? Con que argumentos defende a súa afirmación?
  3. Investiga que efectos tivo o uso desta nova arma.
  4. Despois de consultar as seguintes páxinas Redacta un breve informe no que expoñas o teu punto de vista sobre o bombardeo atómico. No informe debes tratar os seguintes asuntos: efectos do bombardeo, razóns para usar a bomba, se había outras alternativas para forzar a rendición de Xapón, consecuencias na relacion coa URSS
Para facer o exercico  segue estes enlaces
http://www.exordio.com/1939-1945/militaris/armamento/bombasAtomicas2.html
http://news.bbc.co.uk/hi/spanish/specials/newsid_4741000/4741397.stm


jueves, 25 de abril de 2013

SEGUNDA GUERRA MUNDIAL

A guerra en Europa

Se queres ver maís podes ir a:
https://www.youtube.com/watch?v=3ZqQflgPL60&list=PL184BEABC05AAA76B
Tes unha ampla colección de viseos que explica con detalle sobre mapa a evolución da Guerra




jueves, 18 de abril de 2013

Lecturas voluntarias

Titulo: Matar a un ruiseñor
Autora: Harper Lee
Editorial: Zeta Bolsillo

La obra transcurre en 1935, en un pueblo del sur de Estados Unidos, en Alabama. La historia se cuenta desde el punto de vista un niña des años, Scout, hermana menor de Jeremy. Huérfanos de madre e hijos de Atticus, un abogado. Una noche le piden a Atticus que defienda el caso de un hombre negro, Tom Robinson, que era acusado de violar a una joven blanca llamada Mayella Ewell.  El abogado acepta sin tener en cuenta en que situación pone a su familia que empieza a sufrir las consecuencias del acto que cometió su padre, no juzgado como algo malo en la actualidad,  pero sí en aquellos tiempos donde el ambiente era muy racista. Toda la gente del pueblo da la espalda a la familia y habla del tema diciendo que Tom era culpable ya sólo por ser de color negro. Atticus sigue luchando por defender sus principios y por hacer justicia.
         El personaje más interesante e importante me parece el padre de los niños,  Atticus. Podemos ver a lo largo de la novela como Atticus es un padre ejemplar que llora en silencio la ausencia de su mujer, de buen corazón, un buen abogado que no abandona sus principios  y un ciudadano honesto, a la vez de una persona pacífica y tolerante, alejado del ambiente racista que se respiraba en los Estados Unidos en los primeros años del siglo pasado.
         La obra fue escrita en el comienzo de una década que revolucionó las relaciones sociales del país gracias al surgimiento del movimiento de los derechos civiles. Una batalla contra la discriminación racial y por el voto afroamericano en los estados del sur desde mitad de la década de los 50, pero cobró relevancia nacional con sentadas, protestas, marchas y líderes como Martin Luther King a mediados de los 60. El libro apareció cuando aún había muchos tabúes e ideas contrarias de una mayoría blanca que conocía lo que pasaba en el sur del país, donde el linchamiento de negros llegó a ser una afición, y convivían con ello. No conocía muchos datos sobre este tema por lo que el libro sí que me mejoró mis conocimientos sobre la época, tuve que mirar en varios blogs para poder enterarme un poco más.

Este libro es uno de los mejores que he leído y considero que sería una buena lectura obligatoria. A pesar de no ser un libro corto, la lectura se hace muy amena, engancha desde el primer minuto.  Sólo por el tema del que se trata en la obra y la influencia que tuvo en la época considero que debería ser leída. Un gran libro.
LUCÍA ROCA 4º A

viernes, 5 de abril de 2013

NAZISMO

As grandes concentracións de masas “hipnotizadas” polo discurso do líder , nun ambiente de nacionalismo exaltado, con símbolos estandarte foron un elemento importante na propaganda nazi.  O nazismo utilizou con habilidade os novos medios de comunicación como a radio e o cine para ampliar a repercusión destes actos, que se gravaban e retransmitían a todo o pais pola radio e despois se podían ver no cine. Neste vídeo tes un podes ver e escoitar un discursos de Hitler nesas concentracións

Preme aquí para ver o video




lunes, 1 de abril de 2013

CRISE 29

Explica a crise do 29 seguindo o mapa conceptual




domingo, 10 de marzo de 2013